vrijdag 11 maart 2016

Paardjesgekke zieke smurf

Ons meisje is ziek, voor elke mama klinkt dit gewoontjes, elke kleuter of peuter is wel eens ziek.


Maar onze kindjes zijn nooit echt zwaar ziek geweest, een buikgriepje, Robbe sukkelde in zijn eerste levensjaar met valse kroep, maar verder.... Zelfs met de hele griepepidemie blijven die van ons rustig doordansen.

Zelfs haar bumbakleedje kon haar niet doen lachen
Tot gisteren dus, Elien sliep al redelijk lang uit, ik dacht dat dit kwam omdat ze zich moegespeeld had in Saraland. Dus heb ik haar lekker laten uitslapen. Rond 10 uur haalde ik haar op, en ze gloeide! Nog zoiets dat ik niet gewoon ben, koorts bij Elien is van vorige zomer geleden... 39.7 wist de thermometer me te vertellen. Dank u aan de schoonouders die op Elien gelet hebben zodat ik kon gaan werken. Vandaag ging het al beter, de koorts is al een paar keer naar 38.5 en 37.9 gegaan, dus hoop ik dat ze na het weekend koortsvrij is. We zijn vandaag lekker gaan fietsen in de frisse lentelucht, en hebben fijn buitengespeeld. Ze genoot er zo van!

Nuja, over het paardjesgek gesproken. Elk paard heeft ze gezien. 'Mama kijk, paard' krijg ik zelfs te horen als ze een grote hond ziet... Op de stoffenverkoop van Something Strange kocht ik een prachtig Michael Miller stofje, en begon ik te denken... Ik had er al een Lotta jurkje uit gemaakt, dat je hier kunt zien, maar ik had gelukkig nog een restje over. Gezien ik deze rokjes al verschillende keren gemaakt heb, werd het een 'klaar in een half uurtje' rokje.


En zo makkelijk om te maken. Via een facebookgroepje kocht ik veeeeeeeel paspel en veeeeeeel elastiek van 3cm breed. Voor dit rokje nam ik een lap van 2x de buikomtrek van elien. Hier had ik nog wat meer van over, ik denk 1.1 meter, volgens de google breedte van Michael Miller.

Ik lockte beide kanten, opdat ze netjes afgewerkt waren en stikte ze met de goede kanten opeen. Zo krijg je dus een ronde lap.

Bovenaan nam ik een halve cm, die plooide ik om en dan plooide ik 3cm om, netjes op de rand stikken en zo krijg je een tunnel. Laat wel een paar centimeter over voor de elastiek aan elkaar te maken. De elastiek maak ik altijd een paar centimeter korter dan de buikomtrek, ik gok hier een 46-47 cm. Die haalde ik met een veiligheidsspeld door de tunnel, en aan het einde stikte ik de randjes samen met een zigzaksteek. Dan sluit je de paar centimeter opening die je hebt opengelaten voor de elastiek door te rekken.

Als zoom heb ik zilver biaislint gebruikt, ook aangekocht op de verkoop van something strange. Doordat ik wit stikgaren gebruikt heb, zie je er niets van.


Het rokje past en is perfect qua lengte. Het mooi weer maakt alles nog leuker natuurlijk.


Hebben jullie kindjes lievelingsdieren?

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen